Chcąc nie chcąc, my, ludzie, jesteśmy powiązani ze sobą oraz ze wszystkimi roślinami i zwierzętami na całym świecie. Nasze życia łączą się ze sobą. (…) Rośliny, zwierzęta, mikroby bardzo długo pracowały wspólnie. (…) Skłonność do współdziałania wykształciła się w procesie ewolucji. Organizmy, które nie współdziałały z innymi, umierały. Współdziałanie to nasza natura. Klucz do przeżycia.

Carl Sagan, amerykański astronom i popularyzator nauki

Niegdyś w przepastnych puszczach Kotliny Sandomierskiej, a więc także w Puszczy Niepołomickiej, żyło mnóstwo zwierzyny. Dzikie knieje stanowiły schronienie dla potężnych ssaków kopytnych – żubra i tura. Wiele było niedźwiedzi, a na drobniejszą zdobycz polowały drapieżne koty: rysie i żbiki. W lasach gnieździło się mnóstwo ptaków, w tym cietrzewie i głuszce. Z końcem średniowiecza największe ssaki zostały tu wytępione.

Dziś nie ma niedźwiedzi w Puszczy Niepołomickiej. Tury wymarły przed wiekami, a żubry mieszkają wyłącznie w zamkniętym (i niedostępnym dla turystów) rezerwacie koło leśniczówki Poszyna. Brak też już drapieżnych kotów.

Niemniej w lasach wciąż żyje wiele dzikich zwierząt – spotkać tu można około 170 gatunków kręgowców. Ssaki reprezentowane są przez liczną zwierzynę płową: jelenie i sarny. W wielu miejscach widać ślady obecności dzików. Choć już nie ma dużych drapieżników – pozostały liczne mniejsze, takie jak lisy czy kuny leśne.

Poza Puszczą, na łąkach i polach w dolinie Wisły i Drwinki, żyje znacznie mniej zwierząt, choć i tu spotkać można sarny – szczególnie tam, gdzie dużo jest śródpolnych zadrzewień i krzewów. Spotkać można także zające, kuny domowe, tchórze, gronostaje i łasice.

Które z nich uda Wam się wypatrzyć podczas spacerów?

Wpatrz się głęboko, głęboko w przyrodę, a wtedy wszystko lepiej zrozumiesz.
Albert Einstein