8 lipca w Zabierzowie Bocheńskim odbyła się akcja obrączkowania młodych bocianów wspierana przez TAURON Dystrybucja. Doświadczony ornitolog dr Kazimierz Walasz zaobrączkował dwa młode osobniki.

Dr Walasz za pomocą podnośnika dotarł do gniazda, skąd wyciągnął ptaki, żeby zabrać je na ziemię i w bezpiecznych warunkach założyć im obrączki. Przy okazji zważył ptaki oraz zmierzył długość dzioba i skrzydeł każdego osobnika.

To niecodzienne w naszej gminie wydarzenie było finałem akcji, w ramach której zaobrączkowano ponad 600 młodych bocianów. Przy zadaniu współpracowali ornitolodzy, obrączkarze i energetycy TAURON Dystrybucja.

Poznanie bocianów, ich zwyczajów i potrzeb jest istotne dla zachowania gatunku. – Dzięki takiej akcji obrączkowania, jak ta realizowana przy wsparciu energetyków, możemy założyć obrączki i pozyskać dane statystyczne na temat piskląt, zweryfikować ich kondycję, ilość, udzielić pomocy, gdy tylko jest taka potrzeba – podkreśla dr Walasz.

–Gmina Niepołomice chętnie wspiera akcje na rzecz bocianów. Montujemy nowe platformy, przenosimy gniazda z miejsc niebezpiecznych. Zapewniamy też opiekę bocianom przy nagłych zdarzeniach, takich jak np. ostatnie gradobicie, w wyniku którego ptaki wypadły z gniazda – zapewnia Maciej Maderak z Referatu Ochrony Środowiska UMiG w Niepołomicach.

Obrączkowanie to naukowa metoda badawcza stosowana od ponad 100 lat na całym świecie. Pozwala, jak dotąd najskuteczniej, zdobyć bezcenną wiedzę na temat bocianów. Jest przy tym całkowicie bezpieczna dla ptaków, pod warunkiem że realizują ją wykwalifikowani fachowcy, w odpowiedni sposób i we właściwym czasie. Bocianie pisklęta powinny mieć w momencie obrączkowania ok. 4-6 tygodni. Ich wiek ocenia się po dokonaniu pomiaru długości dzioba.

Każdego roku w Polsce obrączkuje się ogółem ok. 150 tys. różnych ptaków. Zwykle bocianom zakładane są dwie obrączki – metalowa i plastikowa. Na obrączce wytłoczony jest skrócony adres centralnej stacji obrączkowania w kraju (tj. Gdańsk Polska) oraz niepowtarzalny kod literowo-cyfrowy. Jest on pewnego rodzaju numerem pesel ptaka. Wszystkie informacje o tym osobniku przypisane są do nadanego mu przy obrączkowaniu numeru. Pozwala on zidentyfikować ptaka przy powtórnym schwytaniu lub obserwacji, nawet po wielu latach. Porównanie danych np. daty, miejsca zaobrączkowania z danymi ponownej obserwacji dostarcza informacji np. o migracji ptaków, długości życia i innych elementach życia osobnika w przyrodzie. W ten sposób nawet po wielu latach można zestawić wszystkie dane o nim. Porównując zebrane informacje naukowcy zdobywają wiedzę o sposobie przemieszczenia się danego ptaka, długości życia, posiadanym potomstwie i innych aspektach jego biologii.

Przy obserwacji ptaków może w zasadzie pomóc każdy. Jeśli tylko jest możliwe odczytanie z obrączki niepowtarzalnego kodu można informacje o danym osobniku przekazać do stacji ornitologicznej. Służy temu elektroniczny formularz udostępniony na stronie POLRINGu – http://ring.stornit.gda.pl/.